او و يارانش به سختى افتادند ، و از آن پس كه نزديك هلاكت بودند ، نجات يافتند و او و سپاهى كه همراه داشت سوى مرو بازگشتند و عبدالرحمن بن خالد مخزومى به هجاى اميه شعرى گفت : به اين مضمون : « به اميه بگوى كه سزاى بدى را خواهد ديد « كه بدى را نيز سزايى هست « هر كه عتاب ترا تحمل كند يا رد كند « من عتاب ترا تحمل نمىكنم « نيكى ميان بديها كه مرتكب مىشوى « قسمت به قسمت محو شده است « هر كه به هنگام تقسيم نامها « ترا اميه ناميده كارى درست كرده است . » ابو جعفر گويد : در اين سال ابان بن عثمان كه امير مدينه بود سالار حج شد ، امير كوفه و بصره حجاج بن يوسف بود و امير خراسان امية بن عبد الله . ابو معشر گويد : ابان بن عثمان به روزگار امارت مدينه دو بار حج كرد : به سال هفتاد و ششم و سال هفتاد و هفتم . گويند : هلاكت شبيب به سال هفتاد و هشتم بود . دربارهء هلاكت قطرى و عبيدة ابن هلال و عبد رب الكبير نيز چنين گفته‌اند . در اين سال وليد غزاى تابستانى كرد . آنگاه سال هفتاد و هشتم در آمد . سخن از حوادث مهم سال هفتاد و هشتم از جمله حوادث سال اين بود كه عبد الملك بن مروان ، امية بن عبد الله را از